Verslaving | Leefstijlzorg | Rehab Meisters

Blog-Anoniem- Medicijnverslaving

Ik kan u mijn naam of waar ik woon niet vertellen, ik kan zelfs mijn functie binnen de geneeskunde niet noemen. Ik kan dat niet doen, omdat ik me schaam, mezelf in verlegenheid gebracht heb en ik ben gestigmatiseerd. Zelfs nu, jaren later, ben ik bang voor dat mijn verslaving uitkomt, wat kan lijden tot aansprakelijkheid en zelfs vervolging. Een deel hiervan was misschien ooit verdiend, maar vandaag is mijn verhaal er een van succes. Het is een verhaal van hoop, steun en herstel. Dit is mijn verhaal over medicijnverslaving

Ik deel dit intieme verhaal zodat u, mijn collega’s en mijn vrienden in medische wereld, de menselijke kant van een verslavende ziekten kunt horen, van de verraderlijke wurggreep ervan en van de vrijheid die ik mezelf gaf en het vertrouwen dat voort kwam uit deze angstaanjagende ziekte.

Mijn drugsgebruik begon pas tijdens mijn geneeskunde studie. Ik ben nooit een drinker op de middelbare school of zelfs op de universiteit geweest, ook gebruikt ik sociale drugs. Toen ik het op een avond moeilijk vond om wakker te blijven om te studeren voor een examen, vertelde een vriend me over enkele stimulerende middelen die verkrijgbaar via de huisarts waren. Het resultaat was perfect. Ik begon de pillen, nogal onschuldig, te gebruiken wanneer ik een boost nodig had. Voor mij was het als een kopje koffie, maar dan beter. Omdat de huisarts ze me maar 1 x wilde voorschrijven kwam ik er al snel achter dat ik de pillen op internet kon bestellen en een voorraad kon aanleggen voor  wanneer dat nodig was

Na mijn afstuderen ging ik de praktijk in, vastbesloten om de best mogelijke dokter te zijn. Ik bracht veel tijd door met mijn patiënten, die steeds terugkwamen. Mijn patiëntenbelasting groeide exponentieel en ik had moeite om bij te blijven. Ik had geen ervaring met het runnen van een praktijk, werkte lange dagen en kon niet met de groeiende last omgaan. Ik merkte dat ik steeds meer pillen slikte om bij te blijven, en daarna nog meer pillen om me weer in slaap te krijgen. Ik dacht weinig na over dit medicijngebruik. Ik was tenslotte geen straatjunkie die geheime deals sloot in donkere steegjes. Ik was een goede dokter, met veel patiënten, die mijn medische kennis gebruikte om de weg naar succes wat soepeler te maken. Dacht ik toen.

"ik deel dit verhaal, zodat al mijn collega's in de medisch wereld weten dat ook zij deze reis met succes kunnen beginnen"

Mijn drugsgebruik escaleerde. Naast internetbestellingen schreef ik recepten op naam van mijn familieleden uit, voor mezelf. Mijn oom had kniepijn, mijn schoonvader rugklachten, mijn tante artritis. Ik dacht niet na over de hoogte van het gebruik dat ik ze voorschreef maar ik ook niet na over het hoge aantal bestellingen van mijn eigen voorschrijfpraktijken. Ik had geen controle meer, maar ik kwam rond en slikte elke dag veel pillen.

Al die tijd voelde ik me nog steeds heel goed. Ondanks mijn medicijngebruik was ik een arts met een bloeiende praktijk. Ik leverde kwaliteitszorg en had geen klachten van patiënten. Ik had een vrouw en kinderen die op mij vertrouwden en die mij zagen als een geweldige kostwinner. Mijn vrienden en familie bewonderden me. Ik werd gerespecteerd in de gemeenschap. Ik genoot van mijn status en vond dat het verdiend was, omdat ik sinds mijn kindertijd zowel academisch als sociaal had gepresteerd.

En toen kwam op een dag een controlerende instantie aan de deur die informatie hadden ontvangen over frauduleuze recepten. Het duurde maanden voordat bij mij de realiteit door kwam. Mijn enige reactie was ongeloof. Ik was geen drugshandelaar die zich bezighield met geheime activiteiten, en ik was zeker geen crimineel. Ik was een bewonderde en gerespecteerde arts. Ik was er zeker van dat het hele misverstand zou worden opgelost met een glimlach en een verontschuldiging.

De schaamte en de omvang van mijn val was onmetelijk. Niet alleen kreeg ik te maken met de juridische en professionele gevolgen van het schrijven van onjuiste voorschriften, maar ik moest ook het hoofd bieden aan de persoonlijke vernedering van een uit de gratie gevallen arts. Ik was niet langer het icoon van succes waar ik mijn hele leven voor had gewerkt. Ik was nu besmet, niet alleen in de ogen van mijn collega’s, maar voor het eerst ook vanuit mijn eigen oogpunt.

Gelukkig, toen alles om me heen instortte, kreeg ik steun en advies van iemand die ik vertrouwen nam. Onder begeleiding van Rehab Meisters kwam ik in een behandelprogramma dat me hielp beseffen dat ik leed aan een virulente ziekte en hulp nodig had en dat ook verdiende. Ik werd ontgift van van de medicijnen die ik nu niet meer neem. Ik leerde verantwoordelijkheid te nemen voor mijn gedrag, maar ook te erkennen dat ik ziek was geweest en absoluut beter kon worden. Ik leerde dat verslaving een levenslange aandoening zou zijn, maar geen levenslange beperking. Het was en is hard werken. Ik zie een therapeut om problemen als verslaving, schaamte, eerlijkheid en interpersoonlijke relaties aan te pakken. Ik onderwierp me aan reguliere en willekeurige drugscontroles. Ik woonde bijeenkomsten van steungroepen bij, ontmoette sponsors en mentoren en veranderde daarmee mijn leven drastisch.

Na maanden van behandeling, zonder grote problemen, leren over mijn ziekte en leren over mezelf, kwam ik thuis met een sterk gevoel terug. Ik was gezond, drugsvrij, dacht helder en klaar om mijn carrière weer op de rails te krijgen. Ondanks het feit dat ik nog nooit een geval van wanpraktijken had gehad en nooit een patiënt schade had berokkend, zou het maanden duren voordat de vergunningverlenende instantie mijn verzoekschrift ,om weer aan het werk te mogen, gaan zou behandelen. Ik zou worden onderzocht, ondervraagd en uitgedaagd. Dit proces duurde maandenlang, en toen ik mijn vergunning kreeg, waren er uitgebreide beperkingen en vereisten om iedereen met wie ik professioneel contact had te informeren over mijn “proeftijd” en over mijn ziekte. Deze vereiste onthullingen leidden vervolgens tot een nieuwe reeks onderzoeken door externe referentiebureaus zonder welke ik een praktijk niet kon volhouden, dus begon ik de reis opnieuw. Meer vragen, meer onthullingen, meer vernedering.

De grootste uitdaging was de daaropvolgende publieke schande. Op de dag dat mijn vergunning eindelijk werd hersteld, werd er een persbericht uitgegeven waarin werd geïnformeerd over mijn professionele discipline. Mijn naam werd voorpaginanieuws, benadrukt door lugubere verwijzingen naar drugs en criminele activiteiten. Er werd niets gezegd over mijn herstel van mijn ziekte, noch over de maanden en jaren van persoonlijk werk en groei die ik had bereikt. Wat een feestdag zou worden, werd een dag van pijn en schaamte geworden. Mijn dochter had die dag een voetbalwedstrijd, en door tranen heen moest zelfs zij de vernedering onder ogen zien van wat ik had gehoopt dat voorgoed mijn verleden was.

Hoewel ik boos en gefrustreerd was over de obstakels die ik tegenkwam, had ik nu de tools om met deze stress om te gaan. Via Rehab Meisters zat ik in een ondersteuningsgroep voor artsen waar ik andere artsen kon ontmoeten die met dezelfde problemen te maken hadden. Ik had een uitlaatklep om mijn ervaringen te delen en van voorbeelden te leren dat er inderdaad hoop was voor mijn toekomst. En het allerbelangrijkste: ik was nuchter en ik had mijn gezondheid.

Uiteindelijk is het gelukt.  Het was geen gemakkelijke reis. Het proces heeft jaren geduurd. Gedurende deze tijd werd er getwijfeld door anderen en twijfelde ik aan mezelf. Maar nu ben ik sterker. Ik heb nu het vertrouwen dat wat mij ook overkomt, ik kan genezen en er nog sterker uitkom. Mijn praktijk is nu net zo succesvol als in het begin. Ik blijf kwaliteitszorg bieden. Ik ben meer open van geest en zal minder snel een oordeel vellen. Ik heb geleerd dat geneeskunde niet gaat over macht of gerespecteerd worden door de functie, maar over respectvol en medelevend zijn. Ik heb geleerd dat artsen, net als alle mensen, vatbaar zijn voor ziek worden en ook het vermogen hebben om beter te worden. Ik ben nu nuchter en kan me niet voorstellen het leven op een andere manier te leven. En ik deel dit verhaal, zodat al mijn collega’s op medisch gebied weten dat ook zij deze reis met succes kunnen beginnen.

Heb jij ook hulp nodig of maak je het zelfde als ik mee en wil je daar over praten, neem dan contact op met Rehab Meisters.